stanislav_05


Часопiс неабыякавага беларуса


Previous Entry Share Next Entry
На Беларусі Бог жыве
stanislav_05
На Беларуси Бог живет

Уладзімір Караткевіч
«На Беларусі Бог жыве»


«На Беларусі Бог жыве» —

Так кажа мой просты народ.

Тую праўду сцвярджае раса ў траве

І адвечны зор карагод.

Тую праўду сцвярджае

Упартасць хваль,

І продкаў запавет,

І мовы залатая сталь,

І нашых дум сусвет.


"На Беларуси Бог живет"-
Так скажет мой скромный народ.
Эту правду в траве роса поет
И извечный звезд хоровод.
Эту правду несет
Рек стремление вдаль,
И предков наших завет,
И слов золотая сталь,
И мыслей далекий свет.





https://www.youtube.com/watch?v=MUm_5fFNn9w



Тую праўду сцвярджае

Ўсё зноў і зноў

Ўсім лёсам, —

Няхай спакваля, —

У хмарах дубоў,

У вясёлках агнёў

Купальская наша зямля.

І няхай давядзе мне

Іншая кроў,

Што брашу,

Як сабачы сын, —

А няма нідзе

Вярнейшых сяброў

І прыгажэйшых жанчын.


Эту правду несет
Здесь вновь и вновь,
Жизнью всею,-
Хотя бы и мЕльком,-
В кронах дубов,
В соцветьях огней
Купальская наша земелька.
Пусть скажет мне
Кто чужих кровей,
Что вру,
Как собачий внук,-
Но в мире нигде нет
Вернее друзей
И краше наших подруг
.


Гэта край раскрытых душ і дзвярэй,

Гэты край —

Твой дом і сабор...

Ў нас дваццаць з лішнім тысяч рэк,

Адзінаццаць тысяч азёр.

Нам ёсць што піць,

З падмосткаў ліць,

Чым палі свае акрапіць,

А як давядзе, то ёсць нам дзе

І ворага ўтапіць.


Это край открытых душ и дверей,
Этот край -
Твой дом и собор...
У нас двадцать с лишним тысяч рек,
Одиннадцать тысяч озер.
У нас есть что пить,
На подмостки лить,
Чем поля свои окропить,
Как придется, то и найдется
Где нам врага утопить
.



І тая памяць жыве не ў царкве,

А ў кожнай жыве галаве:

«На Беларусі Бог жыве...» —

І хай сабе жыве.

А калі ён шле на нас кару і гнеў, -

Ну што ж, — мы з ім свае:

Ў вяршыні самых гонкіх дрэў

Маланка з неба б'е.


У вяршыні маленькіх і ніцых дрэў

Маланка ніколі не б'е.


І пра тое кожны пяе салавей

Росным кветкам у роднай траве:

«На Беларусі Бог жыве», —

І няхай да веку жыве.



Эту память не церковь поет,
В головах это наших полет:
"На Беларуси Бог живет..."-
И пусть себе живет.
А когда он шлет на нас кару и гнев,-
Ну что ж, - мы для него свой народ:
Лишь по вершинам могучих дерев
Молния с неба бьет.

По вершинам же хилым и чахлым
Молния не жахнет.

Всякая птичка о том поет,
С этим всякий цветок растет:
"На Беларуси Бог живет",-
И вечно пусть живет
.

http://knihi.com/Uladzimir_Karatkievic/Na_Bielarusi_Boh_zyvie.html
перевод - https://www.stihi.ru/





  • 1
Здравствуйте! Ваша запись попала в топ-25 популярных записей LiveJournal Беларуси! Подробнее о рейтинге читайте в Справке.

  • 1
?

Log in

No account? Create an account